Szyfr Cezara

Szyfr Cezara to bardzo prosty szyfr, którego Juliusz Cezar używał w swojej korespondencji wojskowej.

Zasada szyfrowania

Szyfr może działać na dowolnym alfabecie, ale zwykle zakładamy, że działa na alfabecie angielskim, który ma 26 liter ab…yz. W klasycznym szyfrze Cezara każdą literę tekstu jawnego „przesuwało się” o trzy litery dalej. Zamiast litery „a” pisało się więc literę „d”, zamiast litery „b” literę „e” itd. Gdy dojdziemy do końca alfabetu, zaczynamy od początku — literę „z” zaszyfrujemy więc jako „c”. Całe przesunięcie pokazuje poniższa tabela:

W pierwszym wierszu są litery tekstu jawnego, w drugim litery szyfrogramu. Słowo „czesc” (czyli „cześć”) zaszyfrujemy więc jako „fchvf”. Alfabet angielski nie ma polskich liter z ogonkami i kreskami, dlatego w przykładach pomijamy znaki diakrytyczne.

Uogólnienie szyfru Cezara

Cezar podobno zawsze przesuwał litery dokładnie o trzy miejsca, ale my możemy uogólnić jego szyfr na przesunięcie o dowolną liczbę liter. Kluczem szyfru jest wtedy litera, na którą zamieniamy literę „a”. Pierwotny szyfr Cezara to przesunięcie o trzy litery, czyli litera „d”, bo „a” zamienia się na „d”. W przykładowych tabelach klucz jest zaznaczony pogrubieniem. Poniżej możesz wygenerować tabelę dla wybranego klucza:

Szyfrowanie przebiega tak samo: znajdujemy literę w górnym wierszu i zapisujemy w jej miejsce literę z dolnego wiersza. Deszyfrowanie przebiega w przeciwną stronę — znajdujemy literę w dolnym wierszu i zapisujemy w jej miejsce literę z górnego wiersza.

Przykład deszyfrowania: mamy szyfrogram „klkha” i deszyfrujemy go kluczem w. Generujemy tabelę z kluczem „w” i w dolnym wierszu znajdujemy litery „klkha”. W górnym wierszu odczytamy tekst jawny: „opole”.

Narzędzie online do szyfrowania i deszyfrowania szyfrem Cezara

Na koniec możesz zaszyfrować, a potem odszyfrować dowolny tekst z użyciem dowolnego klucza: