✖

Równanie prostej w przestrzeni

Poprzednie artykuły zajmowały się analitycznym opisem prostej na płaszczyźnie. W tym artykule pokażemy, jak opisać prostą analitycznie w przestrzeni.

Równanie parametryczne prostej w przestrzeni

Przy równaniu parametrycznym prostej na płaszczyźnie wyjaśniliśmy, że jeśli mamy punkt A, przez który przechodzi prosta p, i wektor kierunkowy u→, to każdy punkt X tej prostej p możemy zapisać jako

X=A+t⋅u→,t∈R.

Liczbę t nazywamy parametrem. Poprzednie równanie prowadzi do znanego układu równań

x=a1+t⋅u1y=a2+t⋅u2

Możemy popatrzeć na rysunek:

Prosta p i wektor kierunkowy u⃗

Jeśli do punktu A dodamy odpowiednią wielokrotność wektora kierunkowego u→, czyli wektor t⋅u→, dostaniemy punkt B. I tak samo dla każdego punktu prostej.

Ten sam pomysł możemy zastosować także w przestrzeni. Również w przestrzeni prostą p możemy wyznaczyć punktem A, przez który ta prosta przechodzi, i jej wektorem kierunkowym u→, a wtedy dla każdego punktu X tej prostej zachodzi

X=A+t⋅u→,t∈R.

Widzimy, że dostajemy dokładnie to samo równanie. Jedyna różnica jest taka, że poruszamy się w przestrzeni, więc punkty X i A będą miały trzy współrzędne, a nie dwie, i tak samo wektor kierunkowy u→ będzie miał trzy współrzędne. Równanie prowadzi wtedy do układu trzech równań zamiast dwóch:

x=a1+t⋅u1,y=a2+t⋅u2,z=a3+t⋅u3,

gdzie x, y, z są współrzędnymi punktu X = (x, y, z), który leży gdzieś na prostej, u→=[u1,u2,u3] jest wektorem kierunkowym, a A = (a1, a2, a3) jest punktem w przestrzeni, przez który ta prosta przechodzi.

Rozdziały: Równanie parametryczne prostej, Równanie ogólne prostej, Wektor normalny prostej, Równanie kierunkowe prostej, Równanie prostej w przestrzeni