Κανόνας του Cramer
Ο κανόνας του Cramer χρησιμοποιείται για την επίλυση συστήματος γραμμικών εξισώσεων, όταν ο πίνακας του συστήματος είναι αντιστρέψιμος.
Σύστημα Cramer
Έστω ένα σύστημα γραμμικών εξισώσεων Ax = b. Το σύστημα αυτό το ονομάζουμε σύστημα Cramer, αν ο A είναι τετραγωνικός αντιστρέψιμος πίνακας. Αυτό σημαίνει ότι η ορίζουσα αυτού του πίνακα είναι πάντα μη μηδενική και ο πίνακας δεν έχει γραμμικά εξαρτημένες γραμμές ή στήλες.
Σύμφωνα με το θεώρημα Rouché–Capelli (Frobenius) κάθε σύστημα Cramer έχει ακριβώς μία λύση. Το θεώρημα λέει ότι αν rank(A) = rank(A|b) = k, τότε το σύστημα έχει λύση. Ο πίνακας A ενός συστήματος Cramer είναι τετραγωνικός και έχει τη μέγιστη δυνατή τάξη. Αυτό σημαίνει ότι αν στον πίνακα προσθέσουμε οποιαδήποτε άλλη στήλη, η στήλη αυτή είναι αναγκαστικά γραμμικός συνδυασμός των στηλών του πίνακα A. Άρα προσθέτοντας τη στήλη του πίνακα b δεν αυξάνουμε την τάξη του πίνακα A.
Το θεώρημα λέει επίσης ότι για να εκφράσουμε τη λύση χρειαζόμαστε n − k παραμέτρους, όπου n είναι το πλήθος των μεταβλητών και k είναι η τάξη του πίνακα rank(A|b). Σε ένα σύστημα Cramer θα ισχύει n = k, και έτσι για την έκφραση της λύσης θα χρειαζόμαστε μηδέν παραμέτρους. Γι' αυτό κάθε σύστημα Cramer έχει ακριβώς μία λύση.
Στη συνέχεια συμβολίζουμε με Ai τον πίνακα A τροποποιημένο έτσι, ώστε στη θέση της i-οστής στήλης να έχει τη στήλη b. Τυπικά τον πίνακα Ai ορίζουμε ως εξής:
όπου aij είναι τα στοιχεία του πίνακα A και bi τα στοιχεία του πίνακα b.
Κανόνας του Cramer
Έστω Ax = b ένα σύστημα γραμμικών εξισώσεων τύπου Cramer. Ο κανόνας του Cramer λέει ότι το σύστημα αυτό έχει ακριβώς μία λύση (x1, x2, …, xn), όπου
Τον κανόνα θα τον δείξουμε αμέσως σε ένα μικρό παράδειγμα. Θα λύσουμε το παρακάτω σύστημα με τον κανόνα του Cramer.
Ο πίνακας του συστήματος έχει τη μορφή:
Η ορίζουσα του πίνακα ισούται με:
Στη συνέχεια φτιάχνουμε τους πίνακες A1 και A2. Αυτοί έχουν τη μορφή:
Υπολογίζουμε τις ορίζουσες αυτών των πινάκων:
Και υπολογίζουμε διαδοχικά τα x1 και x2. Σύμφωνα με τον κανόνα του Cramer, για το στοιχείο x1 θα ισχύει η ισότητα
Μετά την αντικατάσταση έχουμε
Το ίδιο για το δεύτερο στοιχείο x2:
Λύση του συστήματος εξισώσεων είναι λοιπόν το ζεύγος (x1, x2) = (3, 1).
Ο κανόνας του Cramer είναι κατάλληλος κυρίως όταν θέλεις να αλγοριθμοποιήσεις τη διαδικασία, γιατί προγραμματίζεται εύκολα. Η επίλυση ενός συστήματος με τον κανόνα του Cramer με το χέρι είναι συνήθως πιο περίπλοκη από την επίλυσή του με τη μέθοδο απαλοιφής του Gauss.
Κεφάλαια: Συστήματα εξισώσεων, Κανόνας του Cramer, Ομογενή συστήματα