✖

ลิมิตอนันต์ที่อนันต์

ลิมิตของฟังก์ชันเป็นแนวคิดที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของการวิเคราะห์เชิงคณิตศาสตร์ ลิมิตอธิบายพฤติกรรมของฟังก์ชันในย่านใกล้เคียงของจุดใดจุดหนึ่ง ซึ่งทำให้นิยามความต่อเนื่องของฟังก์ชันได้ เป็นต้น ลิมิตของฟังก์ชันยังช่วยให้เข้าใจพฤติกรรมของฟังก์ชันแม้ที่จุดซึ่งฟังก์ชันไม่นิยามเลย

ลิมิตอนันต์ที่อนันต์

กรณีนี้เป็นการรวมลิมิตทั้งสองแบบก่อนหน้า คือหาลิมิตของฟังก์ชันเมื่อ x เข้าใกล้บวกอนันต์หรือลบอนันต์ และลิมิตที่ได้ก็เป็นบวกอนันต์หรือลบอนันต์เช่นกัน

จะกล่าวว่า ∞ เป็นลิมิตของฟังก์ชันที่ ∞ ถ้า

(∀K∈R)(∃A∈R)(∀x∈Df)(x>A⇒f(x)>K)

และที่ −∞ ถ้า

(∀K∈R)(∃A∈R)(∀x∈Df)(x<A⇒f(x)>K)

ทำนองเดียวกันสำหรับ x ที่เข้าใกล้ −∞ นิยามนี้รวมหลักการก่อนหน้าเข้าด้วยกัน นิยามบอกว่า ถ้าหาลิมิตที่อนันต์และลิมิตนั้นเป็นอนันต์ด้วย สำหรับทุกขอบเขต K บนแกน y จะหาขอบเขต A บนแกน x ได้ ที่ทำให้ค่าของฟังก์ชัน f(x) ทุกค่าเมื่อ x > A คือหลังขอบเขต A มากกว่าขอบเขต K ที่เลือกไว้ กล่าวอีกอย่างคือ ฟังก์ชัน f(x) เพิ่มขึ้นอย่างไม่มีขอบเขต ไม่ว่าจะเลือกขอบเขตบนแกน y ไว้เท่าใด ในที่สุดฟังก์ชันจะมีค่าเกินขอบเขตนั้นเสมอ

ลองนึกถึงฟังก์ชันง่าย ๆ f(x) = x ถ้าเลือกขอบเขต K บนแกน y แล้วสำหรับทุก x > K จะได้ค่าของฟังก์ชันที่มากกว่า K

สารบัญ: ลิมิตของฟังก์ชัน, ลิมิตอนันต์ที่จุด, ลิมิตที่เป็นจำนวนจริงที่อนันต์, ลิมิตอนันต์ที่อนันต์, ลิมิตด้านเดียว, กฎของโลปีตาล