การแยกตัวประกอบของพหุนาม
พหุนามแยกตัวประกอบเป็นผลคูณของพหุนามได้ สมมติว่ามีพหุนาม
ค่าคงตัว n คือดีกรีของพหุนาม นั่นคือเลขชี้กำลังสูงสุดที่มีอยู่ในพหุนามและสัมประสิทธิ์ของพจน์นั้นไม่เป็นศูนย์ ตัวอย่างเช่น พหุนาม x3 − 4x2 − 5x มีดีกรี 3 เลขชี้กำลังอื่นทั้งหมดน้อยกว่า (เลขชี้กำลัง 2 และ 1) หรือมีสัมประสิทธิ์เป็นศูนย์ ต่อไปกล่าวได้ว่า ถ้าหาราก k ของพหุนามได้หนึ่งราก จะมีพหุนามอีกตัวหนึ่ง Qn − 1(x) ซึ่งมีดีกรีน้อยกว่าอยู่หนึ่ง และ
ฟังดูซับซ้อน แต่ที่จริงหมายความว่า เมื่อรู้รากของพหุนาม Pn(x) จะหาพหุนามอีกตัวหนึ่ง Qn − 1(x) ได้ ซึ่งเมื่อคูณด้วยนิพจน์ (x − k) แล้วจะได้พหุนามตั้งต้น Pn(x) โดยพหุนาม Qn − 1(x) มีดีกรีน้อยกว่าพหุนาม Pn(x) อยู่หนึ่ง เมื่อพิจารณาพหุนาม P3(x) = x3 − 4x2 − 5x จะเห็นว่ารากหนึ่งของพหุนามคือ k1 = 0 (เพราะเมื่อแทน x ในพหุนามด้วยศูนย์ นิพจน์ทั้งหมดจะเท่ากับศูนย์) ดังนั้นต้องมีพหุนาม Q2(x) ที่ทำให้
กรณีนี้ง่าย เพราะ x − 0 เท่ากับ x แน่นอน จึงได้สมการ:
เพียงดึง x ออกมาเป็นตัวร่วมจากพหุนามตั้งต้น P3(x) ก็จะได้พหุนามใหม่ Q2(x):
นี่คือการแยกตัวประกอบของพหุนามครั้งแรก พหุนามตั้งต้น x3 − 4x2 − 5x แยกได้เป็นผลคูณของ (x − 0) กับ x2 − 4x − 5 ซึ่งเป็นพหุนามที่มีดีกรีต่ำกว่า แต่พหุนาม x2 − 4x − 5 นี้ยังแยกตัวประกอบต่อได้อีก เมื่อแก้สมการกำลังสอง
จะพบว่ารากของสมการนี้คือ k2 = 5 และ k3 = −1 จึงควรหาพหุนาม Q1(x) ที่ทำให้
ได้ การหาพหุนาม Q1(x) ไม่ง่ายนัก อาจใช้การหารพหุนามช่วย ซึ่งจะได้ว่าพหุนามผลลัพธ์คือ Q1(x) = x + 1 จึงเขียนได้ว่า
พหุนามตั้งต้น P3(x) ทั้งหมดจึงเท่ากับ:
เมื่อแยกตัวประกอบพหุนามทั้งหมดแบบนี้แล้ว จะอ่านรากแต่ละรากได้ทันที ถ้านิพจน์ตัวใดตัวหนึ่งในผลคูณเท่ากับศูนย์ นิพจน์ทั้งหมดจะเท่ากับศูนย์ จากการเขียนแบบนี้จึงเห็นได้ชัดว่ารากของพหุนามคือ k1 = 0, k2 = 5 และ k3 = −1 เท่านั้น
สารบัญ: พหุนาม, การหารพหุนามด้วยพหุนาม, รากของพหุนาม, การแยกตัวประกอบของพหุนาม