✖

Polinomu Çarpanlarına Ayırma

Bir polinomu, polinomların çarpımı olarak yazabiliriz. Elimizde şu polinom olsun:

Pn(x)=anxn+an−1xn−1+…+a1x1+a0x0,

n sabiti polinomun derecesini, yani polinomda bulunan ve katsayısı sıfır olmayan en büyük üssü gösterir. Örneğin x3 − 4x2 − 5x polinomunun derecesi 3’tür. Diğer bütün üsler ya daha küçüktür (2 ve 1 üsleri) ya da katsayıları sıfırdır. Şimdi şunu söyleyebiliriz: Polinomumuzun herhangi bir kökünü k bulursak, bir derece küçük başka bir Qn − 1(x) polinomu vardır ve

Pn(x)=(x−k)⋅Qn−1(x).

Kulağa karmaşık geliyor, ama aslında şunu söylüyor: Pn(x) polinomunun bir kökünü biliyorsak, (x − k) ifadesiyle çarptığımızda asıl Pn(x) polinomunu veren başka bir Qn − 1(x) polinomunu bulabiliriz; üstelik Qn − 1(x) polinomunun derecesi Pn(x) polinomunun derecesinden bir küçüktür. P3(x) = x3 − 4x2 − 5x polinomuna bakarsak, köklerinden birinin k1 = 0 olduğunu görürüz (çünkü polinomda x yerine sıfır yazarsak bütün ifade sıfır olur). Demek ki öyle bir Q2(x) polinomu vardır ki

P3(x)=(x−0)⋅Q2(x)

Burada işimiz kolay, çünkü x − 0 elbette x’e eşittir; böylece şu eşitliği elde ederiz:

P3(x)=x⋅Q2(x)

Asıl P3(x) polinomunda x’i ortak çarpan parantezine almamız yeterli; yeni Q2(x) polinomumuzu buluruz:

P3(x)=x⋅(x2−4x−5)

Bu, polinomun çarpanlarına ilk ayrılışıdır. Asıl x3 − 4x2 − 5x polinomunu, (x − 0) ile x2 − 4x − 5 çarpımı olarak yazmayı başardık; ikincisi daha düşük dereceli bir polinom. Ama x2 − 4x − 5 polinomu da yeniden çarpanlarına ayrılabilir. İkinci dereceden denklemi

x2−4x−5=0

çözersek, bu denklemin köklerinin k2 = 5 ve k3 = −1 sayıları olduğunu buluruz. Demek ki öyle bir Q1(x) polinomu bulabilmeliyiz ki

Q2(x)=(x−5)⋅Q1(x)

Q1(x) polinomunu bulmak pek kolay değil; örneğin polinomlarda bölmeden yardım alabiliriz. Böylece sonuç polinomun Q1(x) = x + 1 olduğunu buluruz; yani şunu yazabiliriz:

x2−4x−5=(x−5)⋅(x+1)

Asıl P3(x) polinomunun tamamı şuna eşittir:

P3(x)=x⋅(x−5)⋅(x+1)

Polinomun tamamını böyle çarpanlarına ayırırsak, tek tek kökleri çok güzel okuyabiliriz. Çarpımdaki ifadelerden herhangi biri sıfıra eşitse bütün ifade sıfıra eşit olur. Bu yüzden yazılıştan polinomun köklerinin tam olarak k1 = 0, k2 = 5 ve k3 = −1 sayıları olduğu açıkça görülür.

Bölümler: Polinomlar, Polinomlarda Bölme, Polinomun Kökü, Polinomu Çarpanlarına Ayırma