การแผ่ทั่ว
ถ้ามีเซตของเวกเตอร์และหาผลรวมเชิงเส้นทั้งหมดของเวกเตอร์เหล่านั้น จะได้การแผ่ทั่ว (span) ของเซตของเวกเตอร์นี้
นิยามของการแผ่ทั่ว
ให้ x1, …, xn เป็นเวกเตอร์ เรารู้แล้วว่าสร้างเวกเตอร์ใหม่จากเวกเตอร์เหล่านี้ได้ด้วยผลรวมเชิงเส้น เลือกจำนวนจริง a1, …, an แล้วได้เวกเตอร์ใหม่ y จากการคูณและการบวก
ด้วยวิธีนี้ ถ้าเวกเตอร์ xi อย่างน้อยหนึ่งเวกเตอร์ไม่เป็นเวกเตอร์ศูนย์ จะสร้างเวกเตอร์ “อื่น” ได้มากมายไม่จำกัดจากเซตของเวกเตอร์ x1, …, xn — เพียงเลือกสัมประสิทธิ์ a1, …, an อื่นอย่างเหมาะสม
ถ้าสร้างเวกเตอร์ต่อไปเรื่อย ๆ สุดท้ายจะได้เวกเตอร์ทั้งหมดที่ได้จากผลรวมเชิงเส้นของเวกเตอร์ x1, …, xn เซตนี้เรียกว่าการแผ่ทั่วของเวกเตอร์ x1, …, xn การแผ่ทั่วของเซตของเวกเตอร์ X เขียนแทนด้วยวงเล็บมุม ⟨X⟩ (หลายตำราเขียน span(X)) เขียนการแผ่ทั่วอย่างเป็นทางการได้ดังนี้
เมื่อมีเวกเตอร์จำนวนจำกัด ส่วนถ้ามีเซตของเวกเตอร์ X ที่เป็นเซตอนันต์ ให้พิจารณาสับเซตจำกัดทั้งหมด Yi ⊆ X นั่นคือ |Yi| = r สำหรับ r ∈ ℕ บางค่า แล้วการแผ่ทั่วของเซต X คือยูเนียนของเซต ⟨Yi⟩ ทั้งหมด
ตัวอย่าง
ยังคงใช้ปริภูมิเวกเตอร์ที่ชอบใช้ ℝ3 เลือกเซตที่มีสมาชิกตัวเดียว X1 = {(1, 2, 1)} แล้วถามว่าการแผ่ทั่วของเซตนี้คืออะไร ก็คือผลรวมเชิงเส้นทั้งหมดของเวกเตอร์ (1, 2, 1) การแผ่ทั่วที่ได้อยู่ในรูป
จึงเป็นเวกเตอร์ในรูป (3, 6, 3),(8, 16, 8),(−1, −2, −1) เป็นต้น ลองตรวจว่าผลบวกของเวกเตอร์บางคู่ให้เวกเตอร์ใหม่ในรูปเดียวกัน:
ตัวอย่างที่สองคือเวกเตอร์ที่คุ้นเคย X2 = {(1, 0, 0), (0, 1, 0)} เมื่อหาผลรวมเชิงเส้นทั้งหมด จะพบว่าอยู่ในรูป (a, b, 0) เมื่อ a, b ∈ ℝ แสดงได้ง่าย เพราะ
เวกเตอร์ในการแผ่ทั่วนี้ เช่น (0, 8, 0) (14, 15, 0) เป็นต้น เขียนอย่างเป็นทางการได้ดังนี้:
การแผ่ทั่วเป็นปริภูมิย่อยที่เล็กที่สุด
ให้ V เป็นปริภูมิเวกเตอร์ และ X ⊆ V เป็นเซตของเวกเตอร์ การแผ่ทั่ว ⟨X⟩ เป็นปริภูมิย่อยของปริภูมิ V นั่นคือการแผ่ทั่ว ⟨X⟩ เป็นปริภูมิเวกเตอร์
เพียงพิสูจน์ว่าการแผ่ทั่ว ⟨X⟩ มีสมบัติปิดภายใต้การบวกและการคูณ ซึ่งเป็นจริงแน่นอน เพราะเวกเตอร์ x ∈ ⟨X⟩ ทุกเวกเตอร์เกิดจากผลรวมเชิงเส้นของเวกเตอร์ใน X
การแผ่ทั่วของเซต X ยังเป็นปริภูมิย่อยที่เล็กที่สุดที่มีเวกเตอร์ทุกเวกเตอร์ในเซต X ด้วย เพราะเหตุใด ปริภูมิย่อยที่เล็กที่สุดที่มีเวกเตอร์ใน X ต้องมีผลรวมเชิงเส้นทั้งหมดของเวกเตอร์ใน X ด้วย — มิฉะนั้นจะไม่เป็นปริภูมิเวกเตอร์ พิสูจน์โดยข้อขัดแย้งได้ดังนี้ สมมติว่ามีปริภูมิย่อยที่เล็กกว่า ให้เป็น Y ซึ่งมีเวกเตอร์ทุกเวกเตอร์ใน X นั่นคือ X ⊆ Y เนื่องจากตามสมมติฐาน Y เล็กกว่าการแผ่ทั่ว ⟨X⟩ จึงต้องมีเวกเตอร์ x ที่อยู่ใน ⟨X⟩ แต่ไม่อยู่ใน Y นั่นคือ x ∈ ⟨X⟩ ∧ x ∉ Y
แต่เวกเตอร์ x ต้องสร้างได้จากผลรวมเชิงเส้นของเวกเตอร์ใน X จึงต้องมีเวกเตอร์ x1, …, xn ∈ X และสัมประสิทธิ์ a1, …, an ที่ทำให้
แต่ถ้า Y ไม่มีเวกเตอร์ x นี้ ทั้งที่มีเวกเตอร์ x1, …, xn แล้ว Y จะเป็นปริภูมิเวกเตอร์ไม่ได้ จึงเป็นปริภูมิย่อยไม่ได้ด้วย การแผ่ทั่ว ⟨X⟩ จึงเป็นปริภูมิย่อยที่เล็กที่สุดที่มีเวกเตอร์ทุกเวกเตอร์ใน X
สมบัติพื้นฐานของการแผ่ทั่ว
-
จะได้ W ⊆ ⟨W⟩ เสมอ ข้อนี้ควรเห็นได้ชัด การแผ่ทั่วของเซต W จะเท่ากับหรือใหญ่กว่าเซต W เสมอ เนื่องจากการแผ่ทั่ว ⟨W⟩ มีผลรวมเชิงเส้นทั้งหมดของเวกเตอร์ใน W ดังนั้น ⟨W⟩ ต้องมีเวกเตอร์ทุกเวกเตอร์ใน W ด้วย เพราะถ้าเลือกเวกเตอร์ x ∈ W สำหรับ a = 1 จะได้ผลรวมเชิงเส้น a · x = x
ตัวอย่าง การแผ่ทั่วของเซต W = {(1, 0, 0)} คือเซต
เห็นได้ชัดว่า {(1, 0, 0)} ⊆ {(a, 0, 0) | a ∈ ℝ}
-
จะได้ ⟨W⟩ = ⟨⟨W⟩⟩ เสมอ ถ้าหาการแผ่ทั่วได้แล้วครั้งหนึ่ง การแผ่ทั่วของการแผ่ทั่วนั้นก็คือการแผ่ทั่วเดิม ⟨W⟩ มีผลรวมเชิงเส้นทั้งหมดของเวกเตอร์ใน W ถ้าหาผลรวมเชิงเส้นทั้งหมดของเวกเตอร์ใน ⟨W⟩ อีกครั้ง จะไม่ได้ผลรวมเชิงเส้นใหม่เลย
-
ให้ V เป็นปริภูมิเวกเตอร์ และ W1 และ W2 เป็นสับเซตสองเซตของปริภูมินี้ (ไม่จำเป็นต้องเป็นปริภูมิย่อย) นั่นคือ W1, W2 ⊆ V ถ้า W1 ⊆ W2 ด้วย จะได้ ⟨W1⟩ ⊆ ⟨W2⟩
กล่าวอีกอย่างหนึ่งคือ ถ้ามีเซตของเวกเตอร์สองเซต โดยเซตหนึ่งเล็กกว่า เซตของเวกเตอร์ที่เล็กกว่านี้จะมีการแผ่ทั่วที่เล็กกว่าหรือเท่ากับการแผ่ทั่วของเซตที่ใหญ่กว่า
ตัวอย่าง ให้ W1 = {(1, 0, 0)} และ W2 = {(1, 0, 0), (0, 1, 0)} จะเห็นว่า W1 ⊆ W2 การแผ่ทั่วของทั้งสองเป็นอย่างไร
เซตของเวกเตอร์ W2 “สร้างการแผ่ทั่วที่ใหญ่กว่า” เซต W1 ตามที่คาดไว้ เซต W2 มีเวกเตอร์ทุกเวกเตอร์ในเซต W1 ดังนั้นผลรวมเชิงเส้นทั้งหมดของเวกเตอร์ใน W1 จึงสร้างได้จากเวกเตอร์ใน W2 ด้วย
อีกตัวอย่างหนึ่ง W3 = {(1, 2, 0)} และ W4 = {(1, 2, 0), (5, 10, 0)} ดูแวบเดียวก็เห็นว่าเวกเตอร์ใน W4 ขึ้นต่อกันเชิงเส้น ทั้งสองเซตจึงสร้างการแผ่ทั่วเดียวกัน นั่นคือแม้ W3 ⊂ W4 แต่ ⟨W3⟩ = ⟨W4⟩
สารบัญ: ปริภูมิเวกเตอร์, ตัวอย่างของปริภูมิเวกเตอร์, ปริภูมิย่อย, ผลรวมเชิงเส้นของเวกเตอร์, การแผ่ทั่ว, ฐานหลักของปริภูมิเวกเตอร์, มิติของปริภูมิเวกเตอร์, เมทริกซ์เปลี่ยนฐาน