Doğrusal Germe
Elimizde bir vektör kümesi varsa ve bu vektörlerin bütün doğrusal birleşimlerini hesaplarsak, bu vektör kümesinin doğrusal germesini elde ederiz.
Doğrusal Germenin Tanımı
x1, …, xn vektörleri verilsin. Bu vektörlerden doğrusal birleşim yoluyla yeni bir vektör oluşturabileceğimizi zaten biliyoruz. Gerçek sayılar olan a1, …, an sayılarını seçeriz ve yeni y vektörünü çarpıp toplayarak elde ederiz:
xi vektörlerinden en az biri sıfır vektöründen farklıysa bu yolla x1, …, xn vektör kümesinden sonsuz sayıda “başka” vektör üretebiliriz; yeter ki a1, …, an katsayılarını uygun biçimde değiştirelim.
Vektör üretmeyi sürdürürsek sonunda x1, …, xn vektörlerinin doğrusal birleşimiyle elde edebileceğimiz bütün vektörlere ulaşırız. Bu kümeye x1, …, xn vektörlerinin doğrusal germesi diyoruz. X vektör kümesinin doğrusal germesini açılı parantezlerle göstereriz: ⟨X⟩. Vektörlerin sayısı sonluysa doğrusal germeyi biçimsel olarak şöyle yazabiliriz:
Sonsuz bir X vektör kümesi varsa X kümesinin bütün sonlu alt kümelerini, yani bir r ∈ ℤ+ için |Yi| = r olacak biçimde Yi ⊆ X kümelerini alabiliriz; X kümesinin doğrusal germesi de bütün ⟨Yi⟩ kümelerinin birleşimi olur.
Örnek
Sık kullandığımız vektör uzayı ℝ3 ile devam edelim. Tek elemanlı X1 = {(1, 2, 1)} kümesini seçelim ve bu kümenin doğrusal germesinin ne olduğunu soralım. Bunlar (1, 2, 1) vektörünün bütün doğrusal birleşimleridir. Ortaya çıkan germe şu biçimde olur:
Yani bunlar (3, 6, 3),(8, 16, 8),(−1, −2, −1) vb. biçimindeki vektörlerdir. Bazı vektör çiftlerinin toplamının aynı biçimde yeni bir vektör verdiğini deneyerek doğrulayabiliriz:
İkinci örnek olarak bildiğimiz vektörleri alalım: X2 = {(1, 0, 0), (0, 1, 0)}. Bütün doğrusal birleşimleri hesaplarsak bunların (a, b, 0) biçiminde olduğunu görürüz; burada a, b ∈ ℝ. Bunu kolayca gösterebiliriz, çünkü
Bu germenin vektörlerine örnek olarak (0, 8, 0), (14, 15, 0) vb. verilebilir. Biçimsel olarak şöyle yazarız:
Doğrusal Germe En Küçük Alt Uzay Olarak
V bir vektör uzayı ve X ⊆ V bir vektör kümesi olsun. O zaman ⟨X⟩ doğrusal germesi V uzayının bir vektör alt uzayıdır, yani ⟨X⟩ germesi bir vektör uzayıdır.
⟨X⟩ germesinin toplama ve çarpmaya göre kapalı olduğunu göstermek yeter. Bu kesinlikle doğrudur, çünkü x ∈ ⟨X⟩ olan her vektör, X kümesindeki vektörlerin doğrusal birleşimi olarak ortaya çıkmıştır.
X kümesinin doğrusal germesi aynı zamanda X kümesinin bütün vektörlerini içeren en küçük alt uzaydır. Neden? X kümesindeki vektörleri içeren en küçük vektör alt uzayı, X içindeki vektörlerin bütün doğrusal birleşimlerini de içermek zorundadır, yoksa vektör uzayı olmazdı. Çelişki ile ispat için şunu varsayalım: X kümesinin bütün vektörlerini içeren, yani X ⊆ Y olan daha küçük bir vektör alt uzayı vardır, ona Y diyelim. Varsayıma göre Y alt uzayı ⟨X⟩ germesinden küçük olduğundan, ⟨X⟩ içinde olup Y içinde olmayan bir x vektörü bulunmalıdır, yani x ∈ ⟨X⟩ ∧ x ∉ Y.
Oysa x vektörü X kümesindeki vektörlerin doğrusal birleşimi olarak kurulabilmelidir; yani öyle x1, …, xn ∈ X vektörleri ve a1, …, an katsayıları bulunmalıdır ki
olsun. Ama Y bu x vektörünü içermiyor, buna karşılık x1, …, xn vektörlerini içeriyorsa Y bir vektör uzayı olamaz, dolayısıyla alt uzay da olamaz. Demek ki ⟨X⟩ germesi, X kümesinin bütün vektörlerini içeren en küçük alt uzaydır.
Doğrusal Germenin Temel Özellikleri
-
Her zaman W ⊆ ⟨W⟩ olur. Bu açık olmalı. W kümesinin doğrusal germesi her zaman W kümesine eşit ya da ondan büyük olur. ⟨W⟩ doğrusal germesi W içindeki vektörlerin bütün doğrusal birleşimlerini içerdiğinden W içindeki bütün vektörleri de içermek zorundadır: x ∈ W olan bir vektör alırsak a = 1 için a · x = x birleşimini elde ederiz.
Örnek: W = {(1, 0, 0)} kümesinin doğrusal germesi şu kümedir:
Açıkça {(1, 0, 0)} ⊆ {[a,0, 0] ∣ a ∈ ℝ} olur.
-
Her zaman ⟨W⟩ = ⟨⟨W⟩⟩ olur. Doğrusal germeyi bir kez hesapladıysak bu germenin doğrusal germesi de aynı germedir. ⟨W⟩ kümesi W içindeki vektörlerin bütün doğrusal birleşimlerini içerir. ⟨W⟩ içindeki vektörlerin bütün doğrusal birleşimlerini yeniden hesaplasaydık yeni hiçbir şey elde etmezdik.
-
V bir vektör uzayı olsun ve bu uzayın (alt uzay olmaları gerekmeyen) iki alt kümesi W1 ve W2 verilsin, yani W1, W2 ⊆ V. Aynı zamanda W1 ⊆ W2 ise ⟨W1⟩ ⊆ ⟨W2⟩ de olur.
Başka bir deyişle: iki vektör kümemiz varsa ve biri diğerinden küçükse, bu küçük vektör kümesinin doğrusal germesi büyük kümenin germesinden küçük ya da ona eşittir.
Örnek: W1 = {(1, 0, 0)} ve W2 = {(1, 0, 0), (0, 1, 0)} olsun. W1 ⊆ W2 olduğunu görüyoruz. Doğrusal germeler nasıl olurdu?
W2 vektör kümesi, W1 kümesinden “daha büyük bir germe üretti”; beklediğimiz de buydu. W2 kümesi W1 kümesindeki bütün vektörleri içerdiği için W1 vektörlerinin bütün doğrusal birleşimlerini W2 içindeki vektörlerden de üretmek mümkün olur.
Başka bir örnek: W3 = {(1, 2, 0)} ve W4 = {(1, 2, 0), (5, 10, 0)}. W4 içindeki vektörlerin bağımlı olduğu ilk bakışta görülüyor. Bu yüzden iki küme de aynı germeyi üretir. Yani W3 ⊂ W4 olsa da ⟨W3⟩ = ⟨W4⟩ olur.
Bölümler: Vektör Uzayları, Vektör Uzaylarına Örnekler, Vektör Alt Uzayı, Vektörlerin Doğrusal Birleşimi, Doğrusal Germe, Vektör Uzayının Tabanı, Vektör Uzayının Boyutu, Taban Değiştirme Matrisi