Çok Parametreli Fonksiyonlar

En basit fonksiyonların yalnızca bir parametresi olur. Onlarla çalışmak da, onları incelemek de kolaydır. Ama hayatta bazen birden fazla parametresi olan daha karmaşık fonksiyonlara da ihtiyaç duyarız.

Çok Parametreli Fonksiyon Nasıl Görünür

Şimdiye kadar tek parametreli fonksiyonlarla çalıştık. Ancak bir fonksiyonun rahatlıkla iki ya da daha fazla parametresi olabilir. Böyle bir fonksiyonla, tek parametreli fonksiyonla çalıştığımız gibi çalışırız; yalnızca tablo benzetmesinde girişler için daha çok sütunumuz olur, çıkış için ise yine tek sütun kalır. Böyle bir tablo şöyle görünebilir:

$$\begin{array}{ccc}\text{Giriş a}& \text{Giriş b}& \text{Sonuç}\\ 1& 1& 2\\ 1& 2& 3\\ 1& 5& 6\\ 3& 5& 8\\ 4& 12& 16\end{array}$$

Böyle bir fonksiyonun gösterimi tek parametreli fonksiyonunkine benzer; yalnızca parantezlerin içine iki parametre yazarız: f(a,b). Çağrısı ise f(1, 2) gibi görünür. Fonksiyon değerini hesaplarken Giriş a = 1 ve Giriş b = 2 olan satırı buluruz. Bu satırda Sonuç sütununun değeri 3’tür, dolayısıyla f(1, 2) = 3.

Giriş a sütununda bazı değerlerin birden çok kez bulunduğuna dikkat et. Fonksiyonun aynı giriş için her zaman aynı sonucu döndürmesi gerektiğini söylemiştik. Burada, tek bir giriş sütununda aynı değerler varken bu geçerli mi? Geçerli, çünkü onları ikinci sütun birbirinden ayırıyor. İlk sütunda 1 sayısının birkaç kez bulunması sorun değildir, çünkü her seferinde ikinci sütundaki değer farklıdır. Fonksiyonu iki argümanla çağırdığımız için, aynı argüman çifti için fonksiyonun her zaman aynı sonucu döndürmesi gerekir. Hatalı tablo şöyle görünürdü:

$$\begin{array}{ccc}\text{Giriş a}& \text{Giriş b}& \text{Sonuç}\\ 1& 1& 2\\ 1& 2& 3\\ 1& 5& 6\\ 3& 4& 8\\ 3& 4& 13\end{array}$$

Son iki satırda girişler aynı değerlere sahip, bu yüzden bu tablo geçerli bir fonksiyon tanımı değildir. Fonksiyonu f(3, 4) argümanlarıyla çağırsaydık, bu fonksiyon ne döndüreceğini bilemezdi.

Çok Parametreli Fonksiyon Örnekleri

Matematikte iki parametreli fonksiyona bir örnek üs almadır. Kuvvet fonksiyonu birinci argüman olarak tabanı, ikinci argüman olarak üssü alır. Yani x² yazımı aslında iki parametreli bir fonksiyonun çağrısıdır. Üs almayı elle bir fonksiyon olarak tanımlamak isteseydik, bunu şöyle yapabilirdik:

$$\text{kuvvet}(a,b)=a^b$$

a parametresi taban, b parametresi üstür. x² yazımını kuvvet(x, 2) olarak da yazabilirdik. O zaman fonksiyonun kuralında a parametresi yerine x değişkeni, b parametresi yerine 2 üssü yazılırdı. Böylece yine x² ifadesini elde ederiz.

Bir başka örnek, klasik toplama ve çarpma işlemleridir. Toplama ya da çarpma, iki parametreli bir fonksiyondan başka bir şey değildir:

$$\begin{array}{rcl}\text{topla}(a,b)& =& a+b\\ \text{çarp}(a,b)& =& a\cdot b\end{array}$$