Değişkeni Yalnız Bırakma
Daha karmaşık bir bağıntıdan ya da kesirden belirli bir değişkeni nasıl çekeriz? Bu teknik özellikle birden fazla değişkenin bulunduğu çeşitli formüllerle çalışırken kullanılır. Başka formüllerle birleştirince akıl almaz işler başarabilir, yoktan her şeyi türetebiliriz.
Basit Doğrusal İfadeler
Şu formülü ele alalım: ax + b = c. Bu hayali formülden x’i nasıl yalnız bırakırız? Her zaman şöyle başlarız: yalnız bırakacağımız değişkeni içeren tüm terimleri sol tarafa, geri kalanını sağ tarafa alırız. Kuramsal olarak hangisinin nerede olduğu fark etmez, ama genellikle yalnız bırakmak istediğimiz bilinmeyen solda tutulur. Önce b’yi sağ tarafa geçiririz, yani eşitliğin iki tarafına −b ekleriz:
Değişkenli ifade tek tarafta, ama oradaki a hâlâ engel oluyor. Ondan nasıl şık biçimde kurtuluruz? ax ifadesine ne yapmalıyız ki yalnızca x kalsın? Evet, ifadeyi, dolayısıyla tüm denklemi a’ya böleriz, yani
Tamam. Başka bir örnek:
Yine x’i yalnız bırakmamız isteniyor. Bilinmeyenli terimler zaten sol tarafta, yani işimiz biraz kolay. Ama zorluk şu ki bilinmeyenli iki terim var. Durumu ortak çarpan parantezine alarak çözeriz. Denklemin sol tarafından x’i ortak çarpan olarak çıkarırız ve şunu elde ederiz:
Önceki örnekte ax ifadesi vardı ve yalnızca x istiyorduk; tüm denklemi
Kesirler
Kesirli bir ifademiz varsa aynı denklem düzenlemelerini kullanırız; yalnızca yanlışlıkla sıfıra bölmemeye ya da sıfırla çarpmamaya dikkat etmeliyiz. Örnek:
x’i yalnız bırakmak istiyoruz. Tüm denklemi x ile çarparız; yalnızca x ≠ 0 varsayımını eklememiz gerekir. Zaten bu her hâlükârda geçerlidir, çünkü denklemde
Bilinmeyeni yalnız bırakırken kısacası olağan denk denklem düzenlemelerini kullan.