✖

Εξίσωση ευθείας με συντελεστή διεύθυνσης

Η εξίσωση της ευθείας με συντελεστή διεύθυνσης βασίζεται στο μέγεθος της γωνίας που σχηματίζει η ευθεία με τον άξονα x'x.

Κίνητρο

Έχουμε την ευθεία ε με γενική εξίσωση Ax + By + Γ= 0. Ξέρουμε ότι η γραφική παράσταση μιας γραμμικής συνάρτησης είναι ακριβώς μια ευθεία. Την ίδια τη γραμμική συνάρτηση τη γράφουμε συνήθως στη μορφή y = f(x). Θα θέλαμε λοιπόν να μετατρέψουμε τη γενική εξίσωση της ευθείας Ax + By + Γ= 0 ακριβώς σε αυτή τη μορφή. Για να το πετύχουμε, χρειαζόμαστε B ≠ 0, γιατί πρέπει να λύσουμε την εξίσωση ως προς y, άρα να τη διαιρέσουμε με το B. Αν λοιπόν B ≠ 0, μπορούμε να μετασχηματίσουμε τη γενική εξίσωση ως εξής:

Ax+By+Γ=0/:BAxB+y+ΓB=0/ λύνουμε ως προς yy=−AxB−ΓB

Έτσι πήραμε τη γραφή μιας συνηθισμένης γραμμικής συνάρτησης. Επειδή αυτή η γραφή είναι αρκετά περίπλοκη, κάνουμε αντικατάσταση και θέτουμε

λ=−ABβ=−ΓB

και τότε μπορούμε να γράψουμε την προηγούμενη εξίσωση στη μορφή:

y=λx+β

Δεν είναι καμία άλλη μορφή, απλώς αντί για το άσχημο κλάσμα −ΓB γράψαμε β, αυτό είναι όλο. Επειδή η μορφή λ x + β περιγράφει μια συνηθισμένη γραμμική συνάρτηση, μια ευθεία σε αυτή τη μορφή δεν μπορεί να είναι παράλληλη προς τον άξονα y'y. Αυτό άλλωστε το αποκλείσαμε από την αρχή, όταν είπαμε ότι B ≠ 0.

Αν ίσχυε B = 0, τότε η ευθεία θα ήταν παράλληλη προς τον άξονα y'y και η γενική εξίσωση μιας τέτοιας ευθείας θα είχε τη μορφή Ax + Γ= 0. Αν διαιρέσουμε αυτή την εξίσωση με τον αριθμό A και την απλοποιήσουμε, παίρνουμε:

Ax+Γ=0/:Ax+ΓA=0x=−ΓA

Επειδή το κλάσμα −ΓA είναι πάλι άσχημο, θέτουμε m=−ΓA, οπότε τελικά προκύπτει η εξίσωση

x=m

Συνοψίζοντας, κάθε ευθεία που δεν είναι παράλληλη προς τον άξονα y'y μπορούμε να τη γράψουμε στη μορφή y = λ x + β, όπου λ, β ∈ ℝ, και κάθε ευθεία παράλληλη προς τον άξονα y'y μπορούμε να τη γράψουμε στη μορφή x = m, όπου m ∈ ℝ.

Την εξίσωση της μορφής y = λ x + β τη λέμε εξίσωση ευθείας με συντελεστή διεύθυνσης, και τον συντελεστή λ τον λέμε συντελεστή διεύθυνσης της ευθείας.

Παράδειγμα

Έχουμε μια ευθεία που διέρχεται από τα σημεία A(2, 8), B(8, 10). Βρες την εξίσωσή της με συντελεστή διεύθυνσης. Η εξίσωση με συντελεστή διεύθυνσης προσδιορίζεται καλύτερα από τη γενική εξίσωση της ευθείας, οπότε πρώτα τη φτιάχνουμε. Η γενική εξίσωση έχει τη μορφή Ax + By + Γ= 0, όπου το (A, B) είναι το κάθετο διάνυσμα, άρα βρίσκουμε το κάθετο διάνυσμα. Το παράλληλο διάνυσμα έχει συντεταγμένες (8, 10) − (2, 8) = (6, 2), οπότε το κάθετο διάνυσμα n→ έχει συντεταγμένες (−2, 6). Στη γενική εξίσωση μπορούμε λοιπόν να αντικαταστήσουμε A = −2, B = 6:

−2x+6y+Γ=0

Στη θέση των συντεταγμένων (x, y) αντικαθιστούμε στην εξίσωση ένα σημείο από το οποίο η ευθεία σίγουρα διέρχεται. Για παράδειγμα το σημείο B(8, 10). Αντικαθιστούμε λοιπόν στην εξίσωση x = 8, y = 10:

−2⋅8+6⋅10+Γ=0−16+60+Γ=0Γ=−44

Προκύπτει η γενική εξίσωση

−2x+6y−44=0

Αυτή την εξίσωση μπορούμε να τη διαιρέσουμε με −2, και παίρνουμε μια λίγο πιο όμορφη μορφή:

x−3y+22=0

Την εξίσωση με συντελεστή διεύθυνσης τη βρίσκουμε αν λύσουμε ως προς y. Περνάμε όλους τους άλλους όρους στο δεξί μέλος και μετά διαιρούμε την εξίσωση με το τρία:

x−3y+22=0−3y=−x−22/⋅−13y=x+22/⋅13y=13x+223

Η τελευταία γραμμή παριστάνει την ευθεία στη μορφή με συντελεστή διεύθυνσης. Αν θέλαμε να ξέρουμε τους συντελεστές λ, β, θα γράφαμε λ=13,β=223. Μπορείς ακόμα να δεις τη γραφική παράσταση της ευθείας με το παράλληλο διάνυσμα u→ και το κάθετο διάνυσμα n→:

Ευθεία \varepsilon με παράλληλο διάνυσμα u⃗ και κάθετο διάνυσμα n⃗

Αν ο συντελεστής β δεν είχε βγει τόσο άβολος, 223, θα έβλεπες με την πρώτη ματιά ότι ο συντελεστής β καθορίζει τη συντεταγμένη y του σημείου τομής της ευθείας με τον άξονα y'y. Το σημείο τομής με τον άξονα y'y έχει συντεταγμένη x ίση με x = 0. Αν το αντικαταστήσουμε στην εξίσωση y=13x+223, παίρνουμε y=13⋅0+223=223, δηλαδή για x = 0 το y έχει τιμή y=223.

Συντελεστής διεύθυνσης της ευθείας

Αν έχουμε την εξίσωση ευθείας στη μορφή y = λ x + β, τον αριθμό λ τον λέμε συντελεστή διεύθυνσης της ευθείας. Ο συντελεστής διεύθυνσης σχετίζεται με τη γωνία που σχηματίζει η ευθεία με τον θετικό ημιάξονα Ox. Δες το ακόλουθο σχήμα:

Τέσσερις διαφορετικές ευθείες με διαφορετικό συντελεστή διεύθυνσης

Το σχήμα δείχνει τέσσερις διαφορετικές ευθείες με διαφορετικούς συντελεστές διεύθυνσης λ, αλλά πάντα με τον ίδιο σταθερό όρο 2. Όλες οι ευθείες έχουν λοιπόν τη μορφή y = λ x + 2. Πρόσεξε ότι όσο αλλάζει ομαλά η τιμή του συντελεστή διεύθυνσης, δηλαδή του αριθμού μπροστά από τον άγνωστο x, αλλάζει και η γωνία που σχηματίζει η ευθεία με τον θετικό ημιάξονα Ox. Π.χ. η μοβ ευθεία y=12x+2 σχηματίζει με τον ημιάξονα γωνία δ, η κόκκινη ευθεία y = x + 2 σχηματίζει με τον ημιάξονα γωνία γ και η πράσινη ευθεία y = 2x + 2 σχηματίζει με τον ημιάξονα γωνία β.

Σε αυτή την περίπτωση ισχύει ότι όσο μεγαλύτερος είναι ο συντελεστής διεύθυνσης, τόσο μεγαλύτερη είναι και η γωνία που σχηματίζει η ευθεία με τον ημιάξονα. Ο συντελεστής διεύθυνσης της μοβ ευθείας y=12x+2 είναι λ1=12, ο συντελεστής διεύθυνσης της πράσινης ευθείας y = 2x + 2 είναι λ2 = 2, άρα ισχύει λ1 < λ2. Ταυτόχρονα ισχύει δ < β. Όμως π.χ. ο συντελεστής διεύθυνσης της μπλε ευθείας y = −2x + 2 είναι λ3 = −2, άρα είναι μικρότερος από όλους τους προηγούμενους, κι όμως η γωνία α είναι η μεγαλύτερη από όλες.

Βλέπουμε ότι ο συντελεστής διεύθυνσης λ έχει κάποια σχέση με τη γωνία. Ας τη μελετήσουμε πιο προσεκτικά. Θα σχεδιάσουμε μόνο τη μοβ ευθεία y=12x+2 και θα μας ενδιαφέρει η γωνία δ. Διαλέγουμε πάνω στην ευθεία δύο οποιαδήποτε διαφορετικά σημεία A, B και φτιάχνουμε από αυτά ένα ορθογώνιο τρίγωνο ABC, όπως φαίνεται στο σχήμα. Θα ισχύει ότι οι γωνίες δ και ϵ είναι ίσες, επειδή είναι εντός εκτός και επί τα αυτά μέρη γωνίες.

Η ευθεία y = \frac12x+2

Θα προσπαθήσουμε τώρα να εκφράσουμε τη γωνία ϵ με τη βοήθεια των τμημάτων AC και BC. Για να το κάνουμε, χρειαζόμαστε τα μήκη αυτών των τμημάτων. Ας ονομάσουμε τις συντεταγμένες των σημείων A και B ως εξής: A(x1, y1) = A(2, 3) και B(x2, y2) = B(6, 5). Το μήκος του τμήματος AC θα είναι ίσο με τη διαφορά |x2 − x1| = |6 − 2| = 4. Παίρνουμε τη συντεταγμένη x του σημείου B, που είναι ίδια με τη συντεταγμένη x του σημείου C, και αφαιρούμε από αυτόν τον αριθμό τη συντεταγμένη x του σημείου A. Έτσι παίρνουμε το μήκος του τμήματος AC. Το ίδιο κάνουμε με το τμήμα BC, μόνο που παίρνουμε τις συντεταγμένες y. Ισχύει λοιπόν |BC| = |y2 − y1| = |5 − 3| = 2.

Στη συνέχεια χρησιμοποιούμε τις τριγωνομετρικές συναρτήσεις, συγκεκριμένα την εφαπτομένη. Στο ορθογώνιο τρίγωνο ABC ισχύει για τη γωνία ϵ ότι εφ(ϵ)=|BC||AC|. Η εφαπτομένη της γωνίας ϵ είναι ίση με τον λόγο της απέναντι κάθετης πλευράς προς την προσκείμενη κάθετη πλευρά. Αν αντικαταστήσουμε στη θέση των τμημάτων τα μήκη τους, παίρνουμε:

εφ(ϵ)=|BC||AC|=|y2−y1||x2−x1|=24=12

Η εφαπτομένη της γωνίας ϵ, που είναι ίση με τη γωνία δ, βγήκε λοιπόν 12. Η εφαπτομένη της γωνίας που σχηματίζει η ευθεία με τον θετικό ημιάξονα Ox είναι 12. Όμως η εξίσωση αυτής της ευθείας είναι y=12x+2, δηλαδή η εφαπτομένη της γωνίας που σχηματίζει η ευθεία με τον θετικό ημιάξονα Ox ταυτίζεται με τον συντελεστή διεύθυνσης αυτής της ευθείας! Αυτό δεν είναι τυχαίο και ισχύει γενικά:

Αν έχουμε μια ευθεία ε με εξίσωση y = λ x + β, τότε ο συντελεστής διεύθυνσης λ είναι ίσος με την εφαπτομένη της γωνίας που σχηματίζει η ευθεία ε με τον θετικό ημιάξονα Ox.

Κεφάλαια: Παραμετρικές εξισώσεις ευθείας, Γενική εξίσωση ευθείας, Κάθετο διάνυσμα ευθείας, Εξίσωση ευθείας με συντελεστή διεύθυνσης, Εξίσωση ευθείας στον χώρο