Άρρητες εξισώσεις
Άρρητη εξίσωση είναι η εξίσωση στην οποία ο άγνωστος κρύβεται κάτω από ρίζα. Το όνομα δεν σημαίνει ότι η εξίσωση είναι παράλογη, απλώς ότι εμφανίζονται σε αυτήν ρίζες, από τις οποίες συχνά προκύπτουν άρρητοι αριθμοί. Για παράδειγμα, αυτή:
Απαλλασσόμαστε από τη ρίζα ανεβάζοντας ολόκληρη την εξίσωση στο τετράγωνο. Η ύψωση στο τετράγωνο και η ρίζα αλληλοεξουδετερώνονται, επειδή
Για σιγουριά κάνουμε ακόμη επαλήθευση: αντικαθιστούμε το αποτέλεσμα χωριστά στο πρώτο μέλος της εξίσωσης (M1) και χωριστά στο δεύτερο (M2) και τα συγκρίνουμε.
Βγήκε M1 = M2, συμφωνεί. Αυτή η αντικατάσταση μοιάζει με υπερβολική σχολαστικότητα, όμως στις άρρητες εξισώσεις ανήκει στον υπολογισμό όσο και η ίδια η ύψωση στο τετράγωνο· χωρίς αυτήν δεν έχεις αποτέλεσμα. Ολόκληρη η διαδικασία χωράει σε τέσσερα βήματα: απομονώνουμε τη ρίζα, υψώνουμε την εξίσωση στο τετράγωνο, λύνουμε ό,τι προκύψει και στο τέλος κάνουμε επαλήθευση.
Γιατί η επαλήθευση είναι υποχρεωτική
Η ύψωση στο τετράγωνο δεν είναι ισοδύναμη μετατροπή. Από την ισότητα δύο αριθμών προκύπτει μεν η ισότητα των τετραγώνων τους, αλλά αντίστροφα δεν ισχύει: 3 ≠ − 3, και παρ' όλα αυτά 32 = (−3)2 = 9. Με την ύψωση στο τετράγωνο μπορεί έτσι να προκύψει εξίσωση με περισσότερες λύσεις από την αρχική. Ας δούμε την εξίσωση
Υψώνουμε και τα δύο μέλη στο τετράγωνο και περνάμε τα πάντα στο ένα μέλος:
Πήραμε μια εξίσωση δευτέρου βαθμού. Αναλύεται σε (x − 2)(x + 1) = 0, άρα οι ρίζες της είναι x = 2 και x = −1. Έρχεται η επαλήθευση, πρώτα με το δύο:
Τα δύο μέλη είναι ίσα, M1 = M2, άρα το δύο είναι λύση. Και το μείον ένα;
Στο πρώτο μέλος βγήκε ένα, στο δεύτερο μείον ένα, επομένως M1 ≠ M2. Το μείον ένα δεν είναι λύση, παρόλο που ο υπολογισμός μας το έδωσε τίμια-τίμια. Η εξίσωση έχει μία μόνο λύση, x = 2.
Από πού προήλθε αυτή η ψεύτικη ρίζα; Το δείχνει καλύτερα το σχήμα. Το πρώτο μέλος της εξίσωσης είναι η συνάρτηση
Με γκρι διακεκομμένη γραμμή φαίνεται η συνάρτηση
Το σχήμα φανερώνει και κάτι ακόμη: και οι δύο ρίζες, η κόκκινη και η γκρι, ξεκινούν μόλις από το x = −2. Κάτω από τη ρίζα δεν επιτρέπεται αρνητικός αριθμός, επομένως η εξίσωση έχει νόημα μόνο για x ≥ − 2. Το ψεύτικο μείον ένα ανήκει σε αυτό το διάστημα, γι' αυτό ο περιορισμός δεν το πιάνει. Στο φως το βγάζει μόνο η επαλήθευση.
Πρώτα απομονώνουμε τη ρίζα
Ας πάρουμε την επόμενη εξίσωση
Είναι πολύ δελεαστικό να υψώσουμε αμέσως στο τετράγωνο το πρώτο μέλος μαζί με το τρία. Όμως το τετράγωνο αθροίσματος δεν υπολογίζεται όρο προς όρο, (a + b)2 = a2 + 2ab + b2, οπότε θα προέκυπτε
και η ρίζα θα παραμόνευε ακόμη στην εξίσωση, απλώς σε χειρότερη μορφή. Γι' αυτό πρώτα απομονώνουμε τη ρίζα στο ένα μέλος και υψώνουμε στο τετράγωνο μόνο μετά:
Το δεύτερο μέλος το υψώσαμε στο τετράγωνο με τον ίδιο τύπο, (x − 3)2 = x2 − 6x + 9. Η εξίσωση δευτέρου βαθμού αναλύεται σε (x − 6)(x − 2) = 0 με ρίζες x = 6 και x = 2. Την επαλήθευση την ξεκινάμε με το έξι:
Ισχύει M1 = M2, το έξι ικανοποιεί την εξίσωση. Τώρα το δύο:
Το τέσσερα δεν είναι δύο, M1 ≠ M2. Εδώ είναι η παγίδα. Λύση είναι μόνο το x = 6.
Γιατί το δύο απέτυχε στην επαλήθευση; Μετά την απομόνωση είχαμε
Μερικές φορές η επαλήθευση δεν αφήνει να περάσει τίποτα. Η εξίσωση
Δύο ρίζες
Μόλις συναντηθούν σε μια εξίσωση δύο ρίζες, μία ύψωση στο τετράγωνο συνήθως δεν αρκεί. Η διαδικασία όμως δεν αλλάζει: απομονώνουμε, υψώνουμε στο τετράγωνο και, αν μείνει ρίζα, επαναλαμβάνουμε ολόκληρο τον κύκλο. Ας δοκιμάσουμε αυτή την εξίσωση
Και τις δύο ρίζες μαζί δεν μπορούμε να τις απομονώσουμε, γι' αυτό τουλάχιστον μεταφέρουμε το
Στο δεύτερο μέλος υψώσαμε πάλι ένα διώνυμο στο τετράγωνο, γι' αυτό εμφανίστηκε ο μεσαίος όρος
Υψώσαμε δύο φορές στο τετράγωνο, επομένως η επαλήθευση εδώ χρειάζεται διπλά:
M1 = M2, ταιριάζει, η εξίσωση έχει λύση x = 4.