Επιμεριστική ιδιότητα
Η επιμεριστική ιδιότητα είναι ιδιότητα δύο διμελών πράξεων, όπως για παράδειγμα η πρόσθεση και ο πολλαπλασιασμός. Η επιμεριστική ιδιότητα μάς λέει, στην περίπτωση του πολλαπλασιασμού και της πρόσθεσης, ότι μπορούμε να «βγάλουμε την παρένθεση» κάνοντας επιμερισμό. Για παράδειγμα, αν έχουμε την παράσταση
τότε ξέρουμε ότι μπορούμε να κάνουμε επιμερισμό και να βγάλουμε την παρένθεση, οπότε παίρνουμε μια άλλη παράσταση
Και οι δύο παραστάσεις οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα, στον αριθμό 14. Αυτόν τον επιμερισμό μπορέσαμε να τον κάνουμε επειδή η πράξη του πολλαπλασιασμού στο σύνολο των πραγματικών αριθμών είναι επιμεριστική ως προς την πράξη της πρόσθεσης. Γενικά λοιπόν, αν έχουμε δύο πράξεις · και +, τότε λέμε ότι η πράξη · είναι στο σύνολο M επιμεριστική ως προς την πράξη +, αν ισχύει
για όλα τα a, b, c ∈ M. Ένα ακόμα παράδειγμα επιμεριστικών πράξεων είναι οι πράξεις του προτασιακού λογισμού, η σύζευξη ∧ και η διάζευξη ∨. Ας φανταστούμε ότι έχουμε τις προτάσεις A, B και C. Αν πούμε «το A και ταυτόχρονα (το B ή το C)», το γράφουμε ως
Και επειδή η σύζευξη είναι επιμεριστική ως προς τη διάζευξη, ισχύει επίσης
Δηλαδή, με λόγια: «(το A και ταυτόχρονα το B) ή (το A και ταυτόχρονα το C)». Για να έχουμε και ένα παράδειγμα πράξεων που δεν είναι επιμεριστικές, ας πάρουμε την πρόσθεση και την αφαίρεση:
Το σωστό αποτέλεσμα είναι φυσικά 2, επειδή μετά την πρόσθεση στην παρένθεση παίρνουμε 10 − 8, που είναι 2. Αν εφαρμόζαμε σε αυτόν τον υπολογισμό τον κανόνα της επιμεριστικής ιδιότητας, θα παίρναμε την παράσταση:
Αφού υπολογίσουμε τις παρενθέσεις, θα είχαμε 5 + 7, που είναι 12. Βλέπουμε ότι πήραμε λάθος αποτέλεσμα, άρα η πρόσθεση και η αφαίρεση δεν είναι επιμεριστικές.
Περισσότερα παραδείγματα: ορισμένες πράξεις με πίνακες ικανοποιούν την επιμεριστική ιδιότητα. Το ίδιο και τα διανύσματα σε έναν διανυσματικό χώρο. Οι πράξεις σε ένα σώμα πρέπει να είναι επιμεριστικές.
Κεφάλαια: Αντιμεταθετική ιδιότητα, Προσεταιριστική ιδιότητα, Επιμεριστική ιδιότητα